Riwiera Makarska
Trogir
Szybenik

Starożytność

Badania archeologiczne przeprowadzone w północnej części kraju dowodzą, że tereny dzisiejszej chorwacji zamieszkane są co najmniej od 130000 lat. Odkryte w 1899 r. przez prof. Dragutina Gorjanović Kramberger na wzgórzu Huśniak koło Krapiny szczątki Homo sapiens neanderthalensis stanowią jedne z najbogatszych zbiorów skamienielin na świecie. W okolicznych jaskiniach znaleziono około 900 kości należących do kilkudziesięciu osób różnej płci w wieku 2-40 lat, liczne szczątki niedźwiedzi jaskiniowych, wilków, łosi, jeleni olbrzymich, dzikich wołów i innych zwierząt, a także liczne narzędzia kamienne z okresu paleolitu.

Na terenie Chorwacji instnieją także liczne dowody cywilizacji neolitycznej. Wśród odkryć znajdują się obiekty kultury vućedolskiej (koniec III tysiącl.-początek II tysiącl. p.n.e.). U schyłku epoki brązu i na początku epoki żelaza tereny pomiędzy wybrzeżem Morza Adriatyckiego a Dunajem opanowali Ilirowie. Był to starożytny lud indoeuropejski, który do V wieku p.n.e. organizowali liczne państewka plemienne. Wyróżnić wsród nich należy Dalmatów, Liburnów, Autaratów, Histrowie i Dardanowie. Na początku IV wieku p.n.e. na wybrzeżu Adriatyku swoje kolonie zaczęli zakładać Grecy. najważniejsze z nich to Issa (współczesny Vis), Epidauros (Cvatat), Tragurion (Trogir), Lumbarda (na Korćuli), Faros (Hvar). W tym samym czasie na tereny dzisiejszej Chorwacji dotarli również Celtowie, którzy osiedlili się w dolinach Sawy i Drawy oraz nad środkowym Dunajem. Przelom II i I wieku p.n.e. przynosi podbój Ilirów przez Rzymian. liria stała się prowincją rzymską podzieloną później na Panonię i Dalmację. Głównym miastem rzymskiej Dalmacji była Salona (współczesny Solin, koło Splitu), z której pochodził między innymi cesarz Dioklecjan.

Ruiny Salony:

 Po podziale cesarstwa rzymskiego ziemie dzisiejszej Chorwacji przypadają cesarstwu Zachodniorzymskiemu. Czasy upadku cesarstwa to okres pustoszenia tych ziem przez Hunów, Gotów, Wizygotów, Ostrogotów i inne ludy barbarzyńskie.